1. پیاده سازی موقعیت ستون های سازه ای و کنترل عدم تداخل خرپا با ستون سازه ای (توضیح: در صورت تداخل نیاز به بازبینی طرح پایدارسازی توسط مشاور یا محاسب وجود دارد.)
2. حفر چاه در محل اعضای قائم خرپاها. این چاه‌ها باید به عمق گود به علاوه‌ی طول شمع کششی حفر شوند. (توضیح: معمولاً قطر چاه‌ها بین 80 تا 100 سانتی‌متر در نظر گرفته می‌شود.)
3. نصب قفسه آرماتور در شمع کششی و عضو قائم خرپا. (توضیح: قسمت مدفون عضو قائم خرپا با برشگیر یا شاخک هایی به بتن ریشه متصل و با آن تحت شرایط سرویس درگیر می‌شود.)
4. بتن ریزی ریشه با رعایت ضوابط بتن ریزی آبا (توضیح: اسلامپ بتن ریشه معمولاً در دامنه 12 تا 18 سانتیمتر بوده و عیار بتن ریشه حداقل 350 کیلوگرم بر مترمکعب می باشد.) (توضیح 2: جهت پایداری بهتر عضو قائم، پس از بتن ریزی ریشه، ترازهای فوقانی ریشه در چاه، با خاک و سیمان به صورت ملاتی پر می شود.)
5. بعد از تکمیل عملیات مربوط به عضو قائم، گودبرداری باید شیب‌دار با شیب مناسب و پایدار انجام شود. (توضیح: این شیب به نحوی می باشد که امکان اجرای پی اعضای مایل و نصب آنها را مهیا کند.) (توضیح 2: قسمت فوقانی شیب پایدار باید به نحوی رگلاژ شود تا امکان اتصال عضو مایل به عضو قائم مطابق ضوابط طرح مهیا شود.)
6. حفر و اجرای پی سطحی (فونداسیون) عضو مایل و صفحه ستون (base plate) مطابق ضوابط طرح. (توضیح: سطح روی فونداسیون باید برابر با سطح زیر مگر پی سازه‌ی اصلی باشد.)
7. نصب عضو مایل و تکمیل اتصال آن به عضو قائم و پی عضو مایل.
8. خاکبرداری دندانه موشی (یک پنل در میان)، نصب نوار زهکش و اجرای مش و شاتکریت
9. تکمیل اعضای داخلی خرپا و اعضای عرضی شامل المان های افقی، ضربدری و ...
10. تکرار 2 مرحله قبل تا دستیابی به تراز کف گود (تراز زیر مگر پی اصلی سازه)

نکته: اکیداً توصیه می شود کلیه مراحل اجرای سازه نگهبان همراه با عملیات پایش و مانیتورینگ جداره های گود همراه باشد.